Posted in Poetry

સમયની ચાલ…

સમયની ચાલ બદલાઈ અને ફંટાય છે રસ્તા;
મને માફક નથી એ મંઝીલે બંધાય છે રસ્તા.
સમીપે હોય તું તો જોજનો ચાલ્યા જ કરવાનું;
ચરણ એકલ ઉપાડ્યા તો મને ગંધાય છે રસ્તા.
નથી મારા કહ્યામાં લ્યો હવે મારા જ પડછાયા;
સૂરજને દઉં જરા ઠપકો અને સંતાય છે રસ્તા.
અરે ! આ કોણ મારા ઘર લગી પગલાં મૂકી ગયું;
ગલી મારી હતી બદનામ ને પંકાય છે રસ્તા.
વતનની વાટ, ખેતર, ખોરડું સઘળું છૂટી ગયું;
રહ્યું જે શેષ એ હૈયે જડી ગંઠાય છે રસ્તા.
વિના કારણ વરસવાની પછીતે ઝાંખ તું ‘વિજય’
દઈને મોકળા મેદાન, સકંજાય છે રસ્તા.

ફિલિંગ્સ, ૧૫ મે ૨૦૧૨

Posted in Poetry

પ્રાંજલ

પ્રાંજલ
એક શબ્દ હતો પહેલાં
હવે નામ છે
મારી દીકરીનું
એનું નામ શોધવા
ઘણી મથામણ કરી
શબ્દકોષો ઉલેચ્યા
મિત્રોએ સૂચનો મોકલ્યા
ઈન્ટરનેટ પર ખોળી જોયું
નામ — એક ઓળખ
જે જીવનભર ચીટકી રહે છે
મર્યા પછી પણ—
રાશિ પ્રમાણે
નક્ષત્ર પ્રમાણે
બે અક્ષરના, ત્રણ અક્ષરના
ચાર અક્ષરના
પ–ઠ–ણ કન્યા રાશિ છે
“પ” સિવાય છૂટકો નથી
પ્રેયા, પ્રિન્સી, પ્રિચા
બહુ સરસ છે
અત્યારે એ જ ચાલે છે
પણ મેં
“પ્રાંજલ” રાખી દીધું
બોલવા સાંભળવામાં નવું લાગે છે
અઘરું લાગે છે.
પછી બધા ટેવાઈ જશે
બોલશે – સાંભળશે
એ નામની વાતોયે કરશે
કદાચ આમ જ
જળવાતો જશે
મારી ભાષાનો
ભૂંસાતો જતો – એક શબ્દ.

Category : Poetry