Posted in Poetry

હું સપનાઓનો સાગર છું…

હું સપનાઓનો સાગર છું; તું આવ લઈને નીંદરને,
આ પ્રેમની વાતો સમજી જો; પંખી માગે છે પીંજરને.
હૈયામાં ઢબૂરી બેઠો છું; હું રાત એક સન્નાટાની,
તું લાગણીઓને સ્પર્શી જો; ચિનગારી માંગે ઇંધણને.
સાવ કોરા કાગળની માંહે; અક્ષર અક્ષર રમવું શું ?
દાવ તને સોંપું છું જા; બે પગલાં દઈ દે લીંપણને.

Posted in Poetry

મુક્તક – ૧

ઉદાસી રાત છે ને હું, વધુ તું વાત ના કર,
નવા સંબંધની મારા થકી શરૂઆત ના કર;
મિલાવી ના શકું હું આંખ મારી જાત સાથે,
ગુનાહોની તું એવી રીતથી કબૂલાત ના કર.

Posted in Poetry

વરસમાં એકવાર…

વરસમાં એકવાર આ તહેવાર આવે છે.
દુનિયા ડૂબી હોય પોતાના જ રંગરાગમાં,
— ને, કોઈને મન બહાર આવે છે.
વરસમાં એકવાર —૦

કોઈ હાથ મિલાવી હેપ્પી બર્થડે કહે;
કોઈ મુબારકબાદ આપે છે,
– ને, દૂર વસતા મિત્રોના
ટેલિફોન તાર આવે છે.
વરસમાં એકવાર —૦

કેલેન્ડરમાં ક્યાંયે રજા નથી પડતી;
એના જેવી છતાંયે મજા નથી મળતી,
ન રમવા છતાંયે જીવનની કોઈ બાજી
આજે ‘વિજય’ બારોબાર આવે છે.
વરસમાં એકવાર —૦

Posted in Poetry

औरते

सडक के किनारे
बैठ जाती है
कुछ औरते
मील के पत्थरो की तरह
कुछ एक अंतर की दूरी पर
ये औरते —
जो पूरा दिन
अपना बदन ढकने मे
उलझी सी रहती है
सूरज की पहली किरन से पहले
धूँधली सी रोशनी मे
कुछ छोटे मोटे पौधो कि आड मे
और
कभी यूँ ही
बैठ जाती है
खडे पैर
झूके मुँह
शर्मसार…

❋ ❋ ❋

सोचता हूँ
कभी हम भी
इस शहर मे
नये थे
माँ कुछ उलझी सी रहती थी
पडोसन माँसी से अक्सर बातें किया करती थी
समझ न आता था
माँसी कहा करती थी
“इसमे शर्माना क्या ?
यह तो रोज का है
बस —
सिर मत उठाना ।”

Posted in Poetry

ઝબકવું જ્યોત થઈ મારે…

ઝબકવું જ્યોત થઈ મારે; મહેકવું ફૂલ થઈ મારે,
ગગન ઘનઘોર ગર્ભેથી; ચમકવું ચાંદ થઈ મારે.

ધબકવું લાગણી નામે; હૃદયથી એક્‌એક્‌ નસમાં,
ઉછીના આંસુઓ લઈને; વહેંચવું દર્દને મારે.

નિરાશા ને હતાશામાં; નિઃસાસા સાવ ખાલી છે,
ભરીને જોમ જીવનમાં; ઉછળવું શ્વાસ થઈ મારે.

નથી કો એષણા હૈયે; હવે થાવું અમર કોને,
‘વિજય’ને હું સમર્પિત છું; નિખરવું નાશ થઈ મારે.

Posted in Poetry

इन्ही आंखो से…

इन्ही आंखो से
ख्वाबों को पलते हुए देखा
इन्ही आंखो से
ख्वाबों को जलते हुए देखा

कभी भीड से गुजरे, कभी तन्हाई से
हर वक्त आंखो से मलते हुए देखा
इन्ही आंखो से
खाबों को ढलते हुए देखा

जब सँवरे तो लगे कि आईने जवान से हुए
टूटे तो जैसे काँच को चूभते हुए देखा
एक उम्मीद से थे वो
या कहो, जीने की वज़ह
करवट जो बदल दी तो खलते हुए देखा
इन्ही आंखो से
ख्वाबों को निगलते हुए देखा

कभी सिकुड के दब जाते थे साँसो के रास्ते
बौखलाये कभी तो आहो मे उबलते हुए देखा
वक्त के हर मोड पर थम से गये
यूँ कहो कि जम से गये
कदमो के निशानो से फिसलते हुए देखा
इन्ही आंखो से
खाबों को गलते हुए देखा

इन्ही आंखो से…

Posted in Poetry

દૂરના શું પાસના…

દૂરના શું પાસના; સંબંધ કેવળ શ્વાસના,
દોડવું ને હાંફવું આ ઝાંઝવા આભાસના.
ભીતરેથી ના હણી શકતા અસુરી તત્ત્વ ને,
ક્યાં લગી બાળ્યા કરીશું પૂતળાઓ ઘાસના.
આશ ડૂબતી સૂર્ય સાથે વ્યાપતું અંધાર જગ,
ને જટાયુ સમ ઝઝૂમે કોડિયા અજવાસના.
વેદના અંકુર થઈને ફૂટતી મારા હ્રદય,
કોણ જાણે બીજ ત્યાં વાવી ગયું અહેસાસના.
રક્તટશરોથી લખી છે ઓ વતન તારી કથા,
ધૂળમાં ધરબાઈને ઝંખું વરસ સહવાસના.

શબ્દસૃષ્ટિ, ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૯

Posted in Poetry

સમયની ચાલ…

સમયની ચાલ બદલાઈ અને ફંટાય છે રસ્તા;
મને માફક નથી એ મંઝીલે બંધાય છે રસ્તા.
સમીપે હોય તું તો જોજનો ચાલ્યા જ કરવાનું;
ચરણ એકલ ઉપાડ્યા તો મને ગંધાય છે રસ્તા.
નથી મારા કહ્યામાં લ્યો હવે મારા જ પડછાયા;
સૂરજને દઉં જરા ઠપકો અને સંતાય છે રસ્તા.
અરે ! આ કોણ મારા ઘર લગી પગલાં મૂકી ગયું;
ગલી મારી હતી બદનામ ને પંકાય છે રસ્તા.
વતનની વાટ, ખેતર, ખોરડું સઘળું છૂટી ગયું;
રહ્યું જે શેષ એ હૈયે જડી ગંઠાય છે રસ્તા.
વિના કારણ વરસવાની પછીતે ઝાંખ તું ‘વિજય’
દઈને મોકળા મેદાન, સકંજાય છે રસ્તા.

ફિલિંગ્સ, ૧૫ મે ૨૦૧૨

Posted in Poetry

પ્રાંજલ

પ્રાંજલ
એક શબ્દ હતો પહેલાં
હવે નામ છે
મારી દીકરીનું
એનું નામ શોધવા
ઘણી મથામણ કરી
શબ્દકોષો ઉલેચ્યા
મિત્રોએ સૂચનો મોકલ્યા
ઈન્ટરનેટ પર ખોળી જોયું
નામ — એક ઓળખ
જે જીવનભર ચીટકી રહે છે
મર્યા પછી પણ—
રાશિ પ્રમાણે
નક્ષત્ર પ્રમાણે
બે અક્ષરના, ત્રણ અક્ષરના
ચાર અક્ષરના
પ–ઠ–ણ કન્યા રાશિ છે
“પ” સિવાય છૂટકો નથી
પ્રેયા, પ્રિન્સી, પ્રિચા
બહુ સરસ છે
અત્યારે એ જ ચાલે છે
પણ મેં
“પ્રાંજલ” રાખી દીધું
બોલવા સાંભળવામાં નવું લાગે છે
અઘરું લાગે છે.
પછી બધા ટેવાઈ જશે
બોલશે – સાંભળશે
એ નામની વાતોયે કરશે
કદાચ આમ જ
જળવાતો જશે
મારી ભાષાનો
ભૂંસાતો જતો – એક શબ્દ.

Category : Poetry

Posted in Poetry

હૃદયથી…

હૃદયથી લાગણીભીનો ફરી વહેવાર માંગુ છું,
ઉજાણી થાય અંતરથી એવો તહેવાર માંગું છું.
રૂઝાવા દે જખમને તું પછી અજમાવ નખ તારા,
હું મારા દર્દનો હરપળ નવો અવતાર માંગું છું.
ઉઠાવી સોંય શંકાની જગત પૂછતું રહ્યું પ્રશ્નો,
હું તારી વાતના છેડે ભલો ઉદ્‌ગાર માંગું છું.
ખરીને ડાળથી પીળાં થયેલાં પાંદડાંમાં શું?
લીલા તોરણ મહીં જે હોય એ શણગાર માંગું છું.
અગર આ પ્રેમ કરવો હો ગુનો મંજૂર છે અમને,
‘વિજય’ને ચાહનારો એક ગુનહગાર માંગું છું.

ફીલિંગ્સ ૧ જાન્યુઆરી ૨૦૧૪